Verhaaltje over het begin

De keuze om überhaupt elektrisch te gaan fietsen heb ik redelijk lang voor me uit kunnen schuiven. Als je kiest voor elektrisch geef je toch het échte fietsen op en word je aspirant lid van de ElektrischeOuweLullen-club, een vooroordeel dat ik heb ontwikkeld door tig keer ingehaald te zijn door soepel fietsende senioren, terwijl ik mij kromgebogen, alles gevend, ergens een weg baande. Ik dacht daar ook vaak een minzaam glimlachje bij te zien.

Ik ben een tijdje met mijn -inmiddels elektrisch fietsende- vrouw mee blijven rijden, maar ergens wist ik wel dat ik spoedig ‘om’ zou gaan. Allebei wel of niet elektrisch fietsen is okay, maar één van de twee wel of niet zet je relatie behoorlijk onder druk, of in elk geval de route. Ik begon vaker haar fiets te pakken als ik naar de supermarkt ging. Fietsen op mijn ‘oude’ fiets leek ineens extra moeizaam te gaan (slappere spieren natuurlijk) en ik geneerde me steeds minder als ik zelf zwoegende fietsers inhaalde, en begon daar uiteindelijk ook bij te glimlachen.

Okay, ik ga het doen. Maar welke?

Je hebt in weinig dingen zoveel keuze als in elektrische fietsen. Dus eerst maar even afpellen wat voor mij belangrijk is. Voor mij dus hè.

Ik hou van een minimalistisch ontwerp, modelletje Playmobil. Weinig draad, veel geïntegreerd. Geen zichtbare accu. Ik weet het, als de accu onder de bagagedrager gaat kan er een tas omheen, maar die vind ik eigenlijk ook niet mooi. Dus de looks zijn voor mij belangrijk, ik heb liever een supermooie bike met een paar nadeeltjes dan een fiets met alles erop en eraan die er op onderdelen lelijk uitziet.

Ik heb een computertechnische achtergrond op basis van passie en ik wil dus graag dat de fiets connected is. Daar bedoel ik mee dat ie is uitgerust met zoveel mogelijk (nuttige) technische snufjes die ik vervolgens met een app kan bedienen. Vin’k gewoon leuk. Betekent automatisch dat ik dus niet een halve laptop op mijn stuur wil hebben die ik er elke keer af moet halen als ik voor de supermarkt sta, maar gewoon mijn mobieltje wil gebruiken als dashboard want die heb ik toch altijd bij me.

De motor zou ik graag in het midden willen hebben met een trekkracht van minimaal 50 Nm. Ik denk gewoon dat middenmotoren de beste fietsbeleving geven en aangezien ik niet de lichtste ben en mijn gevecht met de zwaartekracht graag zou willen blijven winnen – ook heuvel op -, is een beetje koppel wel nodig.

Dat zijn eigenlijk mijn drie belangrijkste punten, maar natuurlijk zijn die er ook andere dingen belangrijk, zoals de kwaliteit van de onderdelen om maar eens iets te noemen. Uiteindelijk was het een combinatie van factoren, overwegingen en gevoel waardoor ik uitkwam bij de elektrische fiets van Veloretti.

Veloretti Ace

Die dus besteld, op 30 juni 2022 om precies te zijn. Het vervolg lees je later. Verder binnenkort op deze blog dingen als:

  • Hoe verliep het bestelproces?
  • In welke staat ontving ik de fiets?
  • Zijn er gebreken?
  • Wat heb ik zelf aangepast aan de fiets?
  • Wat kun je zoal aan informatie vinden op internet.
  • …en meer. Keert spoedig retour!

Geef een antwoord